Column 1: Viagra, een maïsgeel icoontje, en ander leed op het internet
Paniek in de tent; rode zwaailichten, rinkelende bellen, loeiende alarminstallatie. Ontsteltenis & Verbijstering hadden toegeslagen. Wat een toestand. Microsoft Office Outlook, mijn trouwe elektronische postbode, was ineens no-go area.

Jawel.

Hoe kan dat nou? Peinsde ik wanhopig.

De technische man van Automice had enige tijd geleden een waterdicht Antivirus programma geïnstalleerd. Ik hoefde me – zo verzekerde hij nadrukkelijk – geen zorgen te maken. Want menselijkerwijs zou elke sneaky virus, worm, spam, horzel, mier, amoebe, en ander ongerief, een onverbiddelijk halt worden toegeroepen. Zelfs de kleinste bacterie, parasiet, of microbe, die het waagde mijn computer te betreden, zou rücktsichlos onschadelijk worden gemaakt. Radicaal. Dat gaf deze treurige pc-analfabeet vertrouwen in de toekomst. Want ik moet de kost verdienen met deze goddelijke machine. Sinds ganzenveer en inktpot zijn afgeschaft, kan ik mij nauwelijks een alternatief voorstellen. Dus is m’n legitieme eis dat geen gebbetjes met mij worden uitgehaald.

En verdomd: het ging enige maanden goed. Hoera. Leve de clevere lieden bij Automice en het Antivirus fabrikant. Onbekommerd mailtjes verzenden en ontvangen, dat is toch hemel op aarde?

Oké, er kwamen per week gemiddeld vijftig (ik overdrijf niet) berichten binnen dat viagra in een wip – vergeef me mijn beeldspraak – verkrijgbaar is. Geen slapte meer in de gelederen: het leven van deze scribent kan op simpele manier één grote erectie worden. ‘U beschikt na het slikken van onze pil vierentwintig uur per dag over een trotse zeppelin’, suggereren de juichende advertenties. De listige flessentrekkers van viagra bieden een keiharde – vergeef me mijn beeldspraak - garantie. Die vrolijke boodschappen kreeg ik onder ogen. Over lasten wordt niet gerept. Bijvoorbeeld, dat niet enkel het onderhavige lichaamsdeel stijf zal staan van ambitie, maar dat het niet is uitgesloten dat het hele lichaam van de onnozele viagra-consument wel eens voor goed in standje rigor mortis zou gaan verkeren. Irritante bijwerking dus.

Verder werd alle rotzooi automatisch naar de virtuele vuilverbranding verwezen. Tot voor kort kende mijn gelukzaligheid geen grenzen.

Toen sloeg het noodlot toe via de volgende aan mij gerichte e-mail: ‘Our firewall determined the e-mails containing worm copies are being sent from your computer. Nowadays it happens from many computers, because this is a new virus type (Network Worms). Using the new bug in the Windows, these viruses infect the computer unnoticeably. After the penetrating into the computer the virus harvests all the e-mail addresses and sends the copies of itself to these e-mail addresses. Please install updates for worm elimination and your computer restoring. Best regards, Customers support service’.

Deze onheilsboodschap straalde zoveel medeleven uit, dat ik door ontroering overmand het links boven de tekst aanwezige maïsgele icoontje aanklikte.

Ik was gewaarschuwd, wist dat je niet zomaar iets moest ondernemen. Maar dat liefdevolle begrip, mijn journalistieke nieuwsgierigheid, en het schattige icoontje... Bovendien stond naast die icoon een geloofwaardig regeltje info: update-KB7717-x86.zip (7 kb). Jawel, die smeerlappen zijn net zo doortrapt als ik naïef ben, dat wil ik niet ontkennen.

Dom, dom, want leert ons : ‘een ezel in het gemeen, stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen’ niet voldoende? Hiermee wordt gecomprimeerde wijsheid aangeboden. Toch? Nee, want ik ben een mens en kan denken, wat het alleen maar erger maakt. Ezels zullen niet aan hun ignorantie ten onder gaan, de mens in al zijn wijsheid graaft succesvol zijn eigen graf. Maar genoeg gefilosofeer nu; ik zat met een eigentijds probleem dat diende te worden opgelost. Ezels en het einde der mensheid konden wel even wachten.

Het enige verstandige besluit dat ik sinds weken nam, was terstond Automice opbellen. Een geruststellende stem aan gene zijde van de lijn deed mijn hartritmestoornis flink afnemen. Nadat ik de ontstane situatie had uitgelegd, bleek die stem een genezende werking op mijn verwarde geest en belabberde fysiek te hebben: ik kwam tot rust en spoedde mij met laptop naar het bureau van Automice. Nadat enige technische handgrepen waren verricht, werkte mijn laptop weer als vanouds: veilig en met respect voor privacy.

Terug op mijn werkplek opende ik snel de mailbox en er ontstond onmiddellijk een invasie van viagra-advertenties. Vervelend dat ze zo stijfkoppig - vergeef me mijn beeldspraak – volhouden, maar het geeft wel een gevoel dat alles weer bij het oude is.
Automice IT Services - Oude IJselstraat 18, 1078 CN Amsterdam - 020 670 70 10 - info@automice.nl